با سلام

در یکی از نظرات متنی ازطرف یکی ازدوستان بنام سید ابراهیم که فکر می کنم برادر شهید بزرگوار هم باشند به مطلب مهمی اشاره کردند  که ضمن تشکر  از این بزرگوار خواهشمند است نسبت به این مسئه سایر همشهریان نیز ابراز عقیده نمایند.

بنده هم چند سالی است در روستا که می بینم تقسیم ارث پدری به مزارع روستا آسیب جدی زده اما متاسفانه ما ایرانی ها در برابر غریبه ها به سادگی گذشت میکنیم اما در تقسیم ارث  ومیراث پدری در برابر برادر و خواهرانمان بخاطر حفظ زمینهای کشاورزی و یادگار پدرانمان حاضر به گذشت نیستیم.

نسل ما نسل نابودگری ،نسل تورم ، نسل .... بوده و هست من اینها را برای همسالان خودم مینویسم همسالانی که این روزها در گیر تقسیم ارث و میراث پدرانمان هستند نه برای پا به سن گذاشته ها برای خودم مینویسم که یک زمین 100 متری کشاورزی یادگار پدرم را با 4 برادر و خواهرم به 4 قسمت تقسیم میکنم که عدالت رعایت شود  اما به نظر شما از مزرعه چیزی باقی می ماند ؟؟؟ آیا پس از تقسیم میتوانیم در آن زمین 25 متری کشاورزی کنیم؟؟؟

عدالت خوب است به چه قیمتی؟؟؟ آبا با اینگونه تقسیم کردن در حق درختان و مزارع بی عدالتی نمی شود؟؟؟

پس بیایید با کمی گذشت مزارع را به گونه ای تقسیم کنیم که تخریب  و تقسیم یک زمین به چند نفر صورت نگیرد و هریک صاحب یک زمین کامل بشویم.

دشت کهریزنو را که میشناسید از بالا به سمت پایین سرازیر میشویم سمت چپ آنقدر درختهای گردو به هم چسبیده اند که احساس میکنی وارد جنگل شده ایم نه مزرعه کشاورزی.

ما توقع نداریم که زمینها را 2 تا یکی کنیم ولی می توانیم با برادر و خواهر خود در تقسیم میراث پدری کنار بیاییم تا فرزندانمان در آینده بتوانند در این مزارع قدم بزنند.

 

دوستدار شما

ابره دری